فرا رسیدن ماه رمضان، ماه میهمانی خدا و بهار قران مبارک
رمضان، ماه خدا و میهمانی خدا، ماه بهار قرآن، ماه لیلةالقدر و پاکی و تعالی انسان. رمضان، ماه برکت، رحمت، مغفرت، توبه، انابه، صبر و مواسات. رمضان ماه تقوا و طهارت و رهایی از شر نفس و به خدا پیوستن است. رمضان، ماه علی(ع) آن مقتدای عدالت و انسانیت است که نماز خون و شهادت در محراب عشق را برای اولین بار به یادگار گذاشت.
![](/thumbnail/400-267/uploads/109/ماه_رمضان_134891.png)
سلام بر رمضان، سلام بر فطرت قنوت، سلام بر حروف الهی تکلم، سلام بر آبروی عاشقان، سلام بر آینه مشتعلان، سلام بر سیمای مسرور تجلی، سلام بر نگارخانه شهود، سلام بر ساکنان شهر رمضان، شهری که حریرستان ذکر است، شهری که در آن نور می روید، شهری که هر ایوانش هزاران شعله گل دارد و آب را سیمای ماهرویان بستان خدا روشن می کند و فواره ها را دست معشوق ازل به بالا می کشد و ماذنه ها را شانه پرهیزکاران نگاه داشته است.
شهری که در آن پیوسته باران به خاطر دل های تشنه کبوتران می بارد، خورشید به زمین می آید تا خوشه های کال را به تابستان برساند.
سارها فریاد دانه ها را می شنوند و مرغابیان مسیر کوچکشان را به کوچه های قلب آدمیان تغییر می دهند و پله های رنگین کمان پر از عبور پروانه های بی پروای عشق است.
رمضان شهر پرواز در ملکوت است، شهر نالیدن دعای سحر در سحرهای پاک و عطرآگین، شهر غلبه بر نفاق و تقدیم انفاق، شهر تکریم انسان در ضیافت ا...، شهر بلندی را متواضع ساختن، کوه ها را افتادگی آموختن، نفقه دل ها را پرداخت کردن، نطفه صله در رحم مروت انداختن، خرج محبت را در حساب عشق دادن، دانه های دل را به کشتزار جهان پاشاندن و سرسبزی ذاتی اش را به سبز جویان عالم نشان دادن.
رمضان ماه نیایش است، رمضان دست ما را به دامن خورشید خواهد رساند و برای دل های گرفته ما چراغ فطر را خواهد افروخت و خانه های گلی ما را در کوچه پرشکوه بنی هاشم ثبت خواهد کرد، رمضان یتیمان عشق را به سفره نور و نوازش فرا خواهد خواند.
رمضان شمعی است که از خانه علی (ع) از صدها و صدها سال پیش تاکنون قلب های پروانه وار ما را به خود دعوت می کند.
در این ماه است که جان تشنه به سرچشمه صاحب الزمان (عج) می رسد.
در این ماه است که به چشم دل درخواهیم یافت که جهان یک باغ تذهیب شده است که در آن هیچ قناری بدون اذن باغبان عشق آواز نمی خواند.
در رمضان، از ساعت سحر، اذان خروسان برمی خیزد و نماز قناریان آغاز می شود. هر بلبلی یک ختم قرآن چهچهه می زند و هر گنجشکی یک سیلو نیایش برمی چیند.
همه دهان به طعام می بندند، شمشیرها خشم را به نیام می کنند تا جوهر صیام بکارند و خورشید سعادت را به بام جان بیاورند.
رمضان دست فطرت ما را می گیرد و تا فطرت خدا بالا می برد. به ما می گوید که باید نماز نیت بخوانیم و روزه عمل بگیریم.
به ما غرس شجره طیبه را فرا می آموزد و خالی کردن دل را از وسوسه های دروغین. در رمضان زمزمه های ربنای سحرگاهی و طنین آیات مبارک قرآن در فضای زندگی اوج می گیرد و نوای آهنگین و ملکوتی اذان از گنبدها و گلدسته های مساجد کائنات را به ضیافت نور و نیایش فرا می خواند.
شهر رمضان شهر تزکیه نفس و ماه رفع عیوب و دور نگه داشتن خود از گناهان است. ماه صیقل دادن دل از پلیدی ها، ماه شستن عداوت ها، کینه ها، عقده ها، حسدها، ماه تخلیص خویش و نجات یافتن و حرکت در مسیر فلاح و رستگاری و سعادت، ماه پاکسازی قلب و روح و ماه خودسازی است.
چه بسیار گناهان که در این ماه محو می شوند و چه بسیار عیب ها و زشتی ها که پوشانیده می شوند.
رمضان، ماه خدا و میهمانی خدا، ماه بهار قرآن، ماه لیلةالقدر و پاکی و تعالی انسان.
رمضان، ماه برکت، رحمت، مغفرت، توبه، انابه، صبر و مواسات. رمضان ماه تقوا و طهارت و رهایی از شر نفس و به خدا پیوستن است.
رمضان، ماه علی(ع) آن مقتدای عدالت و انسانیت است که نماز خون و شهادت در محراب عشق را برای اولین بار به یادگار گذاشت.
حلول ماه رمضان بشارتی است بر تمامی مسلمانان که خبر از گشایش درهای فردوس برین می دهد و مژده ضیافت الهی است بر آنان که: بیایید با درک لحظه لحظه نورانی آن توفیق «میهمان خدا» بودن را داشته باشید و در مسیر عزت و سعادت و کمال از زلال چشمه انواز الهی دل و جان بشویید.
رمضان ماه تزکیه و خودسازی است ماه پرواز با بال های قنوت از تنگنای زمین تا فراخنای ملکوت رمضان، ماه نزول قرآن، ماه طراوت و شادابی، ماه عزت و سلامت، ماه پاکی هاست.
رمضان موسم «قدر» فصل زیبای شکفتن دل، اوج پیچش نیلوفر سبز دعا بر ساقه های دست هاست.
التماس دعاااااا